Od kiedy kary i nagrody? I jakie stosujecie, jeśli stosujecie?:) - Forum

Co to systemu kar i nagrod to u nas wyglada to tak, ze jesli Roksana jest niegrzeczna maszeruje do kata (zle zachowanie,bicie,krzyczenie,niesluchanie sie),ma zabrane wszystkie zabawki, ktore chowamy w jakies miejsce tak by nie znalazla i za jakis czas wyjmujemy(wtedy jest radocha bo dziecko mysli ze ma nowe zabawki), mam zasade liczenia do 3, jelsi prosze o cos corke a ona nie chce tego zrobic licze do 3 jelsi dalje nie wykona cyznnosci podjemuje ja za nia ale zabieram jej rzeczy albo wylaczam tv.

Co do nagrod to przede wszystkim pochwala slowna, przytulenie, bijemy brawo, jesli jest mega grzeczna (zachowanie z calego miesiaca) raz w miesiacu moze wybrac sobie jakas zabawke w nagrode za dobre zachowanie a ze ona kocha sie w auutkach i wie na ktorym dziale w markecie mozna je dostac to jak idziemy do sklepu to ejst to pierwszy dzial jaki odwiedzamy:)

Bardzo rozsądnie:)

Stosujemy i to od baaardzo dawna - Madzia też ma 2 latka. Karą - oczywiście dziecko zawsze wie co będzie karą i za co - jest najczęściej zakaz płukania wanny po kąpieli (Madzia to uwielbia - dostaje prysznic i stojąc jeszcze w wannie spłukuje pianę), albo zakaz smarowania buzi kremem przez nią oczywiście (tata smaruje sam). Takie niby błahe rzeczy, które dla niej są bardzo istotne. Gdy wpada w histerię bez powodu (nie często ale jednak się zdarza) to wie, że zostanie wyniesiona do swojego pokoiku i pozostawiona tam do momentu, aż się nie uspokoi. Pokój jest otwarty ale ona z niego nie wychodzi bez uzyskania zgody.

System nagród się nie sprawdził - z naszej winy. Brakuje nam pomysłów. Za rok chcemy kupić tablice z magnesami i tam jest wyszczególnienie za co jest nagroda. U nas wyszło źle. Stanęło na tym, że mamy karteczkę z 2-stronną taśmą klejącą i za zrobienie siusiu do toalety (jeśli majtki są suche) Madzia otrzymuje karteczkę z uśmieszkiem. Jeśli majtki są mokre - Madzia sama krzyczy "lepka nie - mokije". Musieliśmy coś wymyślić, bo nie wiemy, czy przez dziecięcy "brak czasu" Madzia popuszcza zanim odkryje, że chce siusiu i biegnie do toalety - czy może to problem medyczny.

Wcześniej w taki sposób Madzia nauczyła się w ogóle korzystać z nocnika - miała ok 1,5 roczku.

Gdy całą kartka zapełni się - czeka Madzię nagroda główna: wyjście do salonu zabaw dla dzieci na godzinkę, książeczka, nowa kolorowanka. Na razie przeważają książeczki za 3,50zł bajki lub wierszyki. Główna nagroda wypada różnie co 3 dni lub nawet co 8. Zależy od niej...

A ja tu wlepię fragment z wywiadu z J. Juulem, duńskim terapeutą rodzinnym i pedagogiem o światowej renomie. Jego książka Twoje kompetentne dziecko jest jednym z najbardziej cenionych poradników wychowawczych na świecie i światowym bestsellerem. Właśnie czytam jego najnowszą książkę pt. "Kompetentna rodzina", więc tak mi się zaraz nasunęło.

Twierdzi Pan, że kary są nadużyciem władzy. Czy można wychowywać dzieci bez kar?

JJ: O tak! Również nagrody powinno się zlikwidować, bo to współczesna forma kary.

Co jest złego w nagradzaniu? Od lat uczy się nas, że powinniśmy nagradzać dzieci uśmiechniętymi buźkami, punktami czy w inny sposób.

JJ: Proszę się zastanowić: czy żona powinna za każdym razem nagradzać męża, kiedy zrobi coś dobrego? Bukiet kwiatów za tydzień gotowania? To ma być przecież bliski związek, a nie relacja  między szefem i pracownikiem.

A chwalenie?

JJ: Pochwała jest jak stopień w szkole. To znaczy, że jestem nauczycielem i decyduję, na co zasłużył uczeń: na dobrą czy złą ocenę. Nasz związek nie jest wtedy równorzędny. Problem polega na tym, że pochwały wyzwalają hormony związane z przyjemnością i dzieci się od nich uzależniają. Proszę mnie źle nie zrozumieć: można chwalić swoje dziecko dzień i noc. Pytanie tylko, co będzie potem? Jeśli chcemy mieć syna lub córkę, którzy po prostu funkcjonują ‒ bez żadnej refleksji ‒ pochwały są dobrą drogą do tego.

Źródło: Wywiad z Jesperem Juulem

Ciekawa jestem, co o tym myślicie.

tyko po części się z Nim zgodzę, pewnie świetny z Niego fachowiec, uważam, że są różne dzieci i to, że rodzice decydują się na system kar i nagrów nie zawsze świadczy o ich słabości i nieumięjtnym wychowaniu dziecka

myślę, że niektórzy po prostu potrzebują takich motywacji

Kochana w pepco jest książka " czas na nocnik" z taką właśnie tablicą, skusiła mnie bo kosztuje 15 zł, a jest bardzo fajna

Ja się nie zgodzę. Tzn to moje zdanie. Byłam wychowana bez systemu nagród. Nieważne co zrobiłam, czy to posprzątałam mieszkanie, czy dostałam 6 z polskiego, czy wygrałam konkurs - żadnej reakcji ze strony rodziców (wg. autora wywiadu - to dobrze, bo rodzice nie byli moimi nauczycielami - tylko zdrowe relacje). Kar też nie miałam - choć tylko fizycznie nie... Jeśli zrobiłam coś złego to spojrzenie mojego taty lub brak jakichkolwiek słów ze strony mamy były dla mnie najgorszą karą na świecie. Źle się z tym czułam. Okropnie.  Za to w zerówce była tablica z pogodą i tablica z kalendarzem. Dziecko, które zasłużyło (było grzeczne itp) następnego dnia było dyżurnym i mogło nakleić chmurkę czy słoneczko. To było wyróżnienie. Wiedziałam, że warto się starać, by poczuć się docenionym, ważnym...

Każdy ma własne poglądy na temat wychowania dzieci i każdy chce robić to najlepiej. Ja postawiłam na metodę "mojej własnej intuicji" a nie książek czy "super niani". W taki sposób czuję, że jestem mamą a nie nauczycielką która stara się wdrożyć w życie narzucony harmonogram.

Mi chodzi o coś takiego, choć nie wiem czy się na to zdecyduję ale myślę o niej:

Siusianie mamy już za sobą. Madzia nie ma "wpadek" by zrobić kałużę. Ona po prostu posikuje i jedynie majteczki ma mokre. Martwiłam się, że może to kwestia stanu zapalnego jednak okazało się, że nie. Po prostu popuszcza i wtedy jest to dla niej sygnał, że musi do toalety. Tablica z karteczkami pomaga mi przekonać ją szybciej. W innym wypadku na pytanie czy chce siusiu zawsze mówi, że nie a za 5 min są mokre majtki i biegnie.

Eeee nie, z Juulem się można zgadzać, lub nie (kontrowersyjny jest bez dwóch zdań, a na pewno na polskie warunki, może tam "na swoich śmieciach" jego poglądy wydają się normalniejsze), ale on harmonogramu nie narzuca, ani gotowych recept a'la Superniania, on się od tego właśnie wyraźnie odcina, wystarczy doczytać podlinkowany wywiad do końca ;)

Wy wiecie, że ja mojej Lu nie każę, ale głównie dlatego, że udaje nam się obyć bez tego ;) Pochwały niestety (lub stety) wylewają się ze mnie same, mam to "wdrukowane" do szpiku kości ;) Ale tablic motywacyjnych nie stosuję.

zgadzam sie w 100% z Monika trzymam sie zasady ze dziecko bez kar i nagrod-dobra i zla ma zachwiane poczucie bezpieczenstwa ze strony rodzicow w efekcie czuje sie niekochane i niepotrzebne...ale to moje osobiste zdanie..wiec ja wychowuje swoje dziecko(niedlugo dzieci) wedlug starego systemu kar i nagrod:)

Bo to tak jest, że nie dzieci są dla metod, ale metody dla dzieci, można też utożsamiać się z podejściem, które się sprawdza u naszym przypadku, ale nie wyobrażam sobie sytuacji, by tkwić np. w "nie-karaniu", albo "nie-nagradzaniu", kiedy wyraźnie nikomu to nie służy.

Ogólnie jestem przerażona:

- Syn ma 2 lata i sika w pampersy dalej

- zamiast kar stosujemy konsekwencję (tzn, porozrzucałeś to pozbieraj - to kara i nagroda)

- natomiast jak coś zrobi sam skaczę pod sufit ze szczęścia... i teraz nie wiem czy to dobre?:)

bardzo fajna, no ja narazie kupiłam tą książke , bo przed nami nocniczek :)
z czasem kupię pewnie i podobną

Kara - 2 minuty na karnej poduszce(zaczerpnięte z Super Niani)

Nagrody - różnie. Od bicia braw i przytulania po przedmioty materialne(najczęściej zabawki).Wszystko zależy od sytuacji.

Moim zdaniem dobre! To są Twoje emocje - jeśli Ty ich mu nie pokażesz to kto? Obcy ludzie mają go uczyć wyrażania emocji? Przecież tak czujesz. Jesteś dumna i to normalne.

Co do pampersów. Nie martw się. Na każde dziecko przychodzi czas. W końcu i on powie, że mu źle. Co prawda, to już całkiem duży chłopak ale nic na siłę. Nie lubię też tekstów w stylu: "byś się wstydził - taki duży chłopiec a sika w majtki" lub "zobacz, on jest młodszy a załatwia się do nocniczka". Dla mnie niezłą metodą jest wybranie się z dzieckiem do sklepu i zezwolenie, by samo wybrało nakładkę i podeścik. Będzie dumny, że sam wybrał więc może przekona go to do korzystania. Nie wiem, czy w takim wieku nie będzie trudniej gdyż wiadomo, że na początku zdarzą się jakieś "wpadki" i tak jak nie było to problemem dla 1,5 rocznego dziecka (oczywiście nie karałam jej za to, tylko tłumaczyłam, że tak się czasem zdarza) to czy dla dwulatka nie będzie to jakiś problem i nie zniechęci go do samodzielności... Gdy Madzia postanowiła korzystać z nocniczka od razu zdjęliśmy jej pieluszkę - to nic, że przez kilka dni biegałam ze szmatką. Podczas podróży autem nakładaliśmy jej pieluszkę - ale ona protestowała i wyglądała na rozbitą... Raz wolno sikać w majtki a raz nie. Zaczynało być ciepło więc postanowiliśmy ryzykować i udało się. Teraz jeszcze czekamy na przełom kiedy zechce zdjąć pieluszkę na noc. Jednak nic na siłę.

Dodałaś mi otuchy. 

Kochana Ty wyluuuzuj!
Wiem, że nic mądrego czego nie wiesz teraz nie napiszę- ale każde dziecko rozwija się inaczej- o to prawda najprawdziwsza:)
Siostra mojej chrześnicy nie chciała si,e przekonac długo do nocnika
aż nadszedł dzień, kiedy zrobiła a my z jej mamą biłyśmy jej brawo i skakałyśmy z radości , tak jej się spodobało, że odpieuchowywanie trwało ilka dni i było po wszystkim

Moje dziecko ma 3 lata a dopiero teraz zaczelo spac bez pampersow,witaminka kazde dziecko ma swoj indywidualny rytm i nie patrz na to,bo dzieci innych mam to juz potrafia tyle a twoje nie...kazde dziecko ma swoj wlasny rytm rozwoju:)...nie popadajmy w paranoje, zbyt duza liczba zmian w zyciu dziecka tez nie jest dobra bo dziekco zcazyna sie gubic to nie dorosly czlowiek,ktorego da sie przeprogramowac w moment a pomimo teog nawt dorosly czlowiek lubi pewna harmonie i lad w zyciu a nie ciagle zmiany:)

witaminkaa, nie bój żaby, moja Lu też do 2 lat nic nie trybiła z sikaniem, a jak nagle jej się pieluchy odwidziały, to sama poprosiła o przyniesienie nocnika i w ciągu jednego dnia (tzn. "z miejsca") zaczęła sikać do nocnika, tak w dzień, jak i w nocy. Bez żadnych "zabiegów" z mojej strony, tylko z własnego wewnętrznego chciejstwa ;)

no liczę na to:)