Pokopane kopie - Horacy przy pracy

A może dotychczasowa koncepcja praw autorskich się przeżyła? Nie znaczy to bynajmniej, że twórcom nie należy płacić. Piosenki, filmy i książki to w zasadzie taki sam towar jak samochody, telefony komórkowe czy laptopy. Za darmo nikt ich nie rozdaje. Bo przecież nawet za „darmową” komórkę też trzeba zapłacić. Różnica między piosenką, a samochodem jest taka, że dziś każdą piosenkę można bezpłatnie powielić w dowolnej liczbie kopii, nawet dla każdego mieszkańca Ziemi. I dla kosmitów też by wystarczyło (to dopiero piraci – od lat dociera do nich za darmo sygnał ziemskiej telewizji).
A z samochodem nie da się tego jeszcze zrobić. To „jeszcze” w przypadku samochodu to oczywiście odległa wizja rodem z powieści science fiction. Ale możemy sobie teoretycznie wyobrazić taki poziom technologii, dzięki któremu możliwe będzie dowolne kopiowanie każdego przedmiotu i to za grosze. Czy w domowym urządzeniu atomowym wolno będzie skserować sobie najnowszy model mercedesa? Oczywiście. Po wykupieniu licencji za 200 tys. zł. Koszt reprodukcji 2 zł.
Zupełnie jak dziś z płytami. Koszt produkcji nośnika poniżej złotówki. Płyta na półce w sklepie 59 zł. Upowszechnienie się tej informacji plus rozwój Internetu plus wynalezienie metod kompresji dźwięku równa się katastrofalny spadek sprzedaży płyt kompaktowych. Pomijam tu kwestie artystyczne, ale umówmy się, że jeśli popatrzeć na to, co oferują artyści, to od wielu lat szału nie ma...
Technologia poszła bardzo daleko. Tak daleko, że skuteczne zapobieganie temu, co dziś zgodnie z prawem nazywa się kradzieżą własności intelektualnej, wymaga uruchomienia innej technologii, która może zniewolić społeczeństwa. I mam nadzieję, że właśnie przeciwko temu zagrożeniu zniewoleniem protestowali w środę młodzi ludzi, a nie przeciwko prawom autorskim. I że rząd weźmie to pod uwagę przy wprowadzaniu porozumienia ACTA w życie.